آب مروارید چیست؟

آب مروارید بستن لنز در چشم است که منجر به کاهش دید می شود. آب مروارید اغلب به آهستگی توسعه می یابد و می تواند بر هر دو چشم تأثیر بگذارد. علائم ممکن است شامل رنگ های محو شده ، تاری یا دید مضاعف ، حفره در اطراف نور ، مشکل با چراغ های روشن و مشکل در دیدن شب باشد. این ممکن است منجر به مشکل در رانندگی ، خواندن یا تشخیص چهره شود. بینایی ضعیف ناشی از آب مروارید همچنین ممکن است منجر به افزایش خطر سقوط و افسردگی شود. آب مروارید باعث نیمی از موارد کوری و 33٪ اختلال بینایی در سراسر جهان می شود.

آب مروارید بیشتر به دلیل پیری است اما ممکن است به دلیل آسیب دیدگی یا قرار گرفتن در معرض پرتودرمانی رخ دهد ، از بدو تولد وجود داشته باشد یا به دنبال جراحی چشم برای سایر مشکلات رخ دهد. مکانیسم زیرین شامل تجمع توده های پروتئین یا رنگدانه زرد قهوه ای در لنز است که باعث کاهش انتقال نور به شبکیه در قسمت پشت چشم می شود. تشخیص بیماری توسط معاینه چشم انجام می شود.

پیشگیری شامل پوشیدن عینک آفتابی و جلوگیری از استعمال سیگار است. در اوایل علائم ممکن است با عینک بهبود یابد. اگر این کار کمکی نکند ، جراحی برای از بین بردن لنزهای ابری و جایگزینی آن با یک لنز مصنوعی ، تنها روش درمانی مؤثر است. عمل جراحی فقط در صورتی انجام می شود كه آب مروارید باعث ایجاد مشكلات شود و به طور كلی منجر به كیفیت زندگی می شود. عمل جراحی كاتاراكت در بسیاری از كشورها به راحتی قابل دسترسی نیست ، این امر مخصوصاً در مورد خانم ها ، ساكنان مناطق روستایی و افرادی كه نمی دانند چگونه است خواندن.

به علت آب مروارید حدود 20 میلیون نفر نابینا هستند. این علت تقریباً 5٪ نابینایی در ایالات متحده و نزدیک به 60٪ نابینایی در مناطقی از آفریقا و آمریکای جنوبی است. نابینایی ناشی از آب مروارید در حدود 10 تا 40 در 100000 کودک در جهان در حال توسعه و 1 تا 4 در 100000 کودک در جهان توسعه یافته رخ می دهد. آب مروارید با افزایش سن شایع تر می شود. در ایالات متحده ، آب مروارید در 68٪ از افراد بالای 80 سال رخ می دهد. علاوه بر این ، این زنان در زنان سفید پوست بیشتر دیده می شود.